Kleine details …

Ik houd van de kleine details in een beeld.  Zoals ik ook houd van een bepaalde esthetiek in de beleving van een huwelijksfeest. Heel af en toe ben ik de geprivilegieerde getuige van huwelijken waarbij het al lang niet meer gaat om de verbintenis tussen twee mensen, maar waarbij het koppel getracht heeft om warmte, enthousiasme en beleving doorheen het hele gebeuren te weven.  Waarbij familie en vrienden een erg belangrijk deel blijft uitmaken van hun toekomstige leven, en daar willen ze dan ook uiting aan geven. Door een stuk zorgzaamheid, in die speciale dag voor hen.

Alles klopt. Van de uitnodigingen, het kleurenpalet tot de echtheid en de warmte die ze uitstralen. Ik heb het dan over de juiste echtheid. Niet die van de strakke regie, maar die van de juiste visie. Over een feest, over het leven, over waar ze mee bezig zijn. De belangrijkste dag van je leven laat je niet vergallen door kleine foutjes in het detail, maar kun je meerwaarde geven door zorgzaamheid. Dat soort details.

De bedankjes, de presentjes, de attentie. Soms kun je dat vastleggen in kleine gebaren, in handdrukken en oogopslagen. Soms voel je gewoon aan alles dat het goed zit.

Carole & Kristof, dankjulliewel. Jullie dag was als een schattenzoektocht. Een tocht vol schoonheid en echtheid. Niet de schoonheid van het ornament, maar de schoonheid in het onverwacht gebaar, de stille wenk. De schoonheid van de twijfelende blik van de toekomstige bruidegom. De  echtheid van die ene knik van verstandhouding, dat kneepje in de hand door de papa van de bruid. De lachend jaloerse ogen van de ‘best man’.

Een ritueel van beloftes, waarbij verwachtingen uitgesproken werden, hoop en liefde hun plaats kregen.

 

share

connect

Comments