Singing in the rain

 

Wat mij kan ontroeren is de echtheid in de beleving van het moment. Een man en een vrouw geven elkaar een belofte, een verbintenis.  Er is liefde, er is warmte en er is eigenlijk maar één ding wat telt; ze willen dat de hele wereld weet dat ze van elkaar houden. Ze komen er mee naar buiten, en ze zijn er blij om. En dan deert wat regen niet, of wat foutjes in het protocol van de ceremonie.

Ik kan altijd oprecht ontroerd worden door een bruid of bruidegom die op zo’n moment de zotskap bovenhaalt, en toont dat het hen daar echt niet om te doen is. Zotte, geïmproviseerde invallen, echt in’t moment en in de beleving. Genieten van de dag, niet van de regie.

Die beelden zeggen vaak meer over de diepte van de mens dan de strak geregisseerde plichtplegingen. Ze bieden me als fotografe ook de mogelijkheid om een ander stukje bloot te leggen, vast te houden.

De prachtige voorafspiegeling de spelende, genietende mens, die met beide voeten vooruit in een wild avontuur wil springen, om te proeven wat het hem zal brengen…

share

connect

Comments